Musa basjoo: Een banaan voor buiten
Bananen behoren tot de vegetatie van de tropen. Het is bijna ondenkbaar dat deze exoot zich in onze tuinen zou kunnen handhaven. Eén soort, Musa basjoo , is tot deze krachttoer in staat. In ons klimaat kan hij buiten overwinteren en ieder jaar opnieuw een hoogte van 3 tot 5 meter bereiken!

Meer info:


Trachycarpus fortunei heeft voor een palm enkele bijzondere eigenschappen. In ons koele klimaat groeit deze soort opmerke­lijk goed en kan beschut tegen de wind temperaturen van - 14 tot - 18°C verdragen. Wanneer in de winter extra bescherming wordt gegeven in de vorm van stro of matten, dan is deze palm in staat onze winters buiten te overleven en zich te ontwikkelen tot een volwassen boom.
Meer info:
Eucalyptus archeri is een snelgroeiende soort met een grote vorsttolerantie. De kleine ronde 'jeugdbladeren' zijn voorzien van een wit waslaagje. Ook het volwassen blad blijft vrij klein en is ovaal en spits toelopend. De overdadige trossen kleine witte bloemetjes verschijnen in de zomer. Beschut kan de 'Alpine cider gum' tussen - 14°en - 18°C verdragen.
Meer info:
Eucalyptus niphophila (="Eucalyptus" pauciflora ssp niphophila) is de kampioen in winterhardheid. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -20°C overleven. De 'Snowgum' heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad. Voor een Eucalyptus is de groei vrij langzaam, maar met de toename van ongeveer een meter per jaar kan ook deze soort vrij snel tot een flinke boom uitgroeien. Meer info:
Bij de ondersoort Eucalyptus pauciflora ssp 'Debeuzevillei' is het blad nog wat groter en dikker. Wordt beschouwd als de meest winterharde Eucalyptus. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -20°C overleven. De 'Snowgum' heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad.
Meer info:
Bij Eucalyptus perriniana worden in het jeugdstadium de takken omgeven door grote ronde bladeren. Deze hebben meer dan de zojuist beschreven soorten de typische Eucalyptus- geur. Vermeerderd uit zaden die op grote hoogte verzameld zijn, zodat de kans op meer winterharde nakomelingen groter is. De vorsttolerantie ligt tussen -12°en -18°C.
 Meer info:
Zijdeboom: Albizia julibrissin 'Rosea' 

Dit is de meest winterharde variëteit van de meest winterharde soort. Deze bladverliezende middelhoge boom heeft grote geveerde acacia-achtige bladeren. Van begin augustus tot half september bloeit deze boom met opvallende roze rode pruikjes. Jonge planten tegen vorst beschermen. Soms aanwezig zijn ‘Ombrella’ (syn. Boubry) en ‘Ernest Wilson’.

Gemberachtige: Cautleya spicata 'Robusta' 

Een van de meest winterharde gemberachtige voor buiten. Bloeit al in juli of augustus met geel/oranje bloemen. Groeit het beste in humusrijke bodem op plek in de halfschaduw. Een winterdek van bladeren kan geen kwaad. Er zijn meer soorten uit de familie van de gember aanwezig.

Vijg: Ficus carica 'Brown Turkey' 

Deze variëteit levert na een niet te koude winter (-15°C) betrouwbaar in de vroege herfst eetbare vruchten. Vijgen kunnen soms bovengrond in strenge winters afvriezen maar herstellen zich goed vanuit de wortels. Voor goede vruchtzetting is een warme groeiplaats in arme grond belangrijk. 
  

Citroen: Poncirus trifoliata 

Op oudere leeftijd is deze citrus volledig winterhard. In het voorjaar is de struik getooid met witte sterk ruikende bloemen. In de late herfst worden de groene oneetbare citroenen geel. De decoratieve groene takken zijn getooid met grote doornen. Meestal bladverliezend. Soms is de gedrongen vorm ‘Flying Dragon' aanwezig.