|
|
![]() |
Trachycarpus fortunei heeft voor een palm enkele bijzondere eigenschappen. In ons koele klimaat groeit deze soort opmerkelijk goed en kan beschut tegen de wind temperaturen van - 14 tot - 18°C verdragen. Wanneer in de winter extra bescherming wordt gegeven in de vorm van stro of matten, dan is deze palm in staat onze winters buiten te overleven en zich te ontwikkelen tot een volwassen boom. Meer info: |
![]() |
| Eucalyptus archeri
is een snelgroeiende soort met een grote vorsttolerantie. De kleine ronde
'jeugdbladeren' zijn voorzien van een wit waslaagje. Ook het volwassen blad
blijft vrij klein en is ovaal en spits toelopend. De overdadige trossen
kleine witte bloemetjes verschijnen in de zomer. Beschut kan de 'Alpine
cider gum' tussen - 14°en - 18°C verdragen. Meer info: |
![]() |
| Eucalyptus niphophila (="Eucalyptus" pauciflora ssp niphophila) is de kampioen in winterhardheid. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -20°C overleven. De 'Snowgum' heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad. Voor een Eucalyptus is de groei vrij langzaam, maar met de toename van ongeveer een meter per jaar kan ook deze soort vrij snel tot een flinke boom uitgroeien. Meer info: | ![]() |
| Bij de ondersoort Eucalyptus
pauciflora ssp 'Debeuzevillei' is het blad nog wat groter en
dikker. Wordt beschouwd als de meest winterharde Eucalyptus. Op een plaats
beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -20°C overleven. De 'Snowgum'
heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad. Meer info: |
![]() |
| Bij Eucalyptus perriniana
worden in het jeugdstadium de takken omgeven door grote
ronde bladeren. Deze hebben meer dan de zojuist beschreven soorten de
typische Eucalyptus- geur. Vermeerderd uit zaden die op grote hoogte
verzameld zijn, zodat de kans op meer winterharde nakomelingen groter is. De
vorsttolerantie ligt tussen -12°en -18°C. Meer info: |
![]() |
Dit is de meest winterharde variëteit van de meest winterharde soort. Deze bladverliezende middelhoge boom heeft grote geveerde acacia-achtige bladeren. Van begin augustus tot half september bloeit deze boom met opvallende roze rode pruikjes. Jonge planten tegen vorst beschermen. Soms aanwezig zijn ‘Ombrella’ (syn. Boubry) en ‘Ernest Wilson’. |
![]() |
|
Een van de meest winterharde gemberachtige voor buiten. Bloeit al in juli of augustus met geel/oranje bloemen. Groeit het beste in humusrijke bodem op plek in de halfschaduw. Een winterdek van bladeren kan geen kwaad. Er zijn meer soorten uit de familie van de gember aanwezig. |
![]() |
|
Vijg: Ficus carica 'Brown Turkey' Deze variëteit levert na een niet te koude winter (-15°C) betrouwbaar in de vroege herfst eetbare vruchten. Vijgen kunnen soms bovengrond in strenge winters afvriezen maar herstellen zich goed vanuit de wortels. Voor goede vruchtzetting is een warme groeiplaats in arme grond belangrijk. |
![]() |
|
Op oudere leeftijd is deze citrus volledig winterhard. In het voorjaar
is de struik getooid met witte sterk ruikende bloemen. In de late herfst worden de groene oneetbare citroenen geel. De decoratieve groene takken zijn getooid met grote doornen. Meestal bladverliezend. Soms is de gedrongen vorm ‘Flying
Dragon' aanwezig.
|
![]() |