Zandbergstraat 14 / 5555 LB Valkenswaard ☎ +31(0)651587997
Openingstijden: In de wintermaanden alleen op afspraak.
Exoten (Planten uit mijn tuin)
De lijst van verkoopbare planten met een exotische uitstraling hebben wij fors uitgebreid. Bezoekers vragen steeds vaker naar de bijzondere planten uit onze showtuin. De soorten waarmee wij goede ervaringen hebben en waarvan wij denken dat ze ook de moeite waard zijn vindt u hier terug. De meeste zijn goed winterhard. Sommige hebben een extra winterdek nodig. Met Eucalyptus en Tetrapanax heeft men ook wat geluk nodig maar deze soorten groeien snel. 
Vraag naar de beschikbaarheid. De voorraad is het beste op peil vanaf half mei.
Bijna alle foto's zijn in mijn tuin genomen.
Albizia
Albizia julibrissin 'Ombrella’syn. Boubry (foto links) Deze geselecteerde zaailing van 'Rosea' heeft een rijke bloei en een diepe kleur rood. Het is een goed winterharde bladverliezende middelhoge boom met grote geveerde acacia-achtige bladeren. Van begin augustus tot half september verschijnen de opvallende bloemen die eruit zien als roze rode pruikjes. In de schemering vouwen de blaadjes zich op en daar komt de volksnaam slaapboom vandaan. Jonge planten moet men tegen vorst beschermen.
Eucalyptus
Bij de ondersoort Eucalyptus pauciflora ssp 'Debeuzevillei' (foto rechts) is het blad nog wat groter en dikker dan E. niphohila. Deze soort wordt beschouwd als de meest winterharde Eucalyptus. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15 tot -19C overleven. Deze 'Snowgum' heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad. 
Vaak aanwezig: Eucalyptus archeri, Eucalyptus niphophila en Eucalyptus perriniana. Deze zijn winterhard tussen  - 14°en - 17°C.
Araliaceae
Brassaiopsis mitis
 (foto links) Net als Tetrapanax is dit een lid uit de Aralia familie. Waarschijnlijk heeft deze soort vergelijkbare eigenschappen. In test. Beperkt verkrijgbaar. Vanaf juli zijn er nieuwe planten.
Fatsia japonica
is een bekende kamerplant. Als tuinplant op een beschutte plaats verdraagt soort tot strenge vorst. Fatsia japonica 'Spiders Web'  (foto rechts)
Tetrapanax papyrifera ' Steroidal giant ' (foto links, in mijn tuin) Rijstpapierplant. Deze plant kan bladeren krijgen met een doorsnee van een meter en hierdoor ontstaat er een onovertroffen tropische look. Het bovengrondse deel van deze bladverliezende exoot is net niet winterhard maar kan toch tussen -10 en -15°C overleven. De wortels lopen na een te strenge winter bijna altijd weer uit. Deze soort groeit zowel op zonnige als halfbeschaduwde plaatsen en houdt van een rijk bemeste grond . Kleine planten krijgen in de loop van het groeiseizoen snel enorme bladeren.
Schefflera alpina
(foto boven rechts)  Metapanax delavayii (op de foto links beneden var. Stout in Bokrijk Botanische tuin) Beide naar verwachting redelijk tot goed winterhard maar nog niet verkrijgbaar.
Gember-achtigen
Cautleya spicata 'Robusta' 
(foto rechts) Dit is een van de meest winterharde gemberachtige en daardoor is deze soort probleemloos als vaste plant te gebruiken. De bloei met geel/oranje bloemen en een rode omlijsting begint al in juli of augustus. Deze soort groeit het beste op een humusrijke bodem op plek in de halfschaduw. Een winterdek van bladeren mag maar is niet echt noodzakelijk.  
Cautleya cathcartii  (foto links) Deze nieuwe soort heeft bladeren met een purperen onderkant.
Cautleya spicata 'Bleddyn's Beacon'
(foto rechts) Nieuw! Met dikker blad en kleurrijkere bloemen.
Cautleya lutea (foto rechts) Met gele bloemen.
Hedychium cocineum 'Tara'
 (foto midden) bloeit aan het einde van het groeiseizoen met grote oranje bloemen. Goed afdekken.
Hedychium densiflorum 'Assam Orange' (foto links) Een van de meest betrouwbare winterharde soorten met opvallende smalle oranje bloemen.
Hedychium densiflorum 'Stephen' heeft veel grote gele bloeiwijzen en is goed winterhard.
Hedychium densiflorum 'King'  Als 'Assam Orange' maar iets groter. (Planten die vorig jaar als 'Sorung' verkocht zijn waren 'King')
Hedychium spicatum  Kan uitgroeien tot een forse plant met crèmewitte bloemen in de zomer of nazomer.
spicatum 'Singalila' BSWJ2303 
Met rose blad onderkant.
Hedychium spicatum
  species Charles (foto rechts) Deze vorm heeft een dik decoratief blad en een meer open bloeiwijze.
Hedychium maximum  (foto links, bloei in de tuin)Tot meer dan 2 meter hoge gember met in de late zomer grote gele bloeiwijze. Geef een  flinke mulch laag. 
Hedychium greenii  Prachtige, soort met roodachtig blad en oranje rode bloeiwijze. Weinig vorstbestendig.
Hedychium parvibracteatum CHB13.CH105  In test
Alpinia japonica heeft glanzende bladeren die tot  -10°C. vorst kan verdragen. Winterhard met bedekking tot -20°C. 
Ook aanwezig zijn de eetbare Zingiber mioga en de bonte vorm 'Dancing Crane'.
Varens
Blechnum chilense (foto links) Deze varen heeft vrij groot glanzend blad en verspreidt zich met ondergrondse wortelstokken. Eenmaal gesetteld kan kan deze varen een strenge winter overleven. Er kan wel vorstschade ontstaan maar in mijn tuin heeft de plant zich elke keer weer goed hersteld. Beschut, vochtig, humusrijk en halfschaduw.
Lophosoria quadripinnata (foto rechts) Verkrijgbaar vanaf mei-juni. Zuid Amerikaanse boomvaren zonder echte stam maar met ondergrondse wortelstokken. Daardoor kan deze soort veel gemakkelijker aan de voet beschermd worden en is zo als zeer imposante bijna winterharde varen en Dicksonia "look alike" goed buiten te houden. Winterhard tot -15°C. Het blad kan tot 2 tot 3 meter hoog worden. Beschut, vochtig, humusrijk en halfschaduw.

Woodwardia radicans (foto rechts) heeft grote bladeren met een echte tropische uitstraling. In mijn tuin heeft deze onvervangbare blikvanger alle strenge winter overleeft en handhaaft zich hier al sinds 1996. De winterhardheid van deze soort, die ook inheems is op de Canarische eilanden en Madeira, is lang onderschat. Beschut, vochtig, humusrijk en halfschaduw. 
Woodwardia unigemmata 
(foto links) De nieuwe bladeren van deze soort lopen roodachtig uit. Waarschijnlijk iets meer winterhard dan W. radicans.

Begonia's
Begonia grandis
(foto rechts) is een goed winterharde knolbegonia die buiten kan overwinteren. Deze soort komt van nature voor in China en het zuiden van Japan. De blad- en bloemstelen en ook de onderkant van het blad zijn dieprood. Aan de bovenkant is het blad lichtgroen. De beste groeiplaats is halfschaduw. De roze bloemen verschijnen in de zomer en de bloei gaat onafgebroken door tot diep in de herfst. Meestal aanwezig is ook Begonia sinensis. Deze soort heeft lichter roze bloemen en overwinterd buiten met broedknolletjes.
Begonia grandis 'Sapporo'
(foto links) In alle delen roder en een van de meest winterharde vormen.
Begonia grandis 'Red undies'(foto links)  In alle delen kleiner en fijner.
Begonia 'Metallic Mist'  
(foto rechts) Heeft een stevig winterdek nodig maar is onovertroffen in zijn blad.
Nieuw en verkrijgbaar is ook:  Begonia panchtharensis   Geef wel een flinke mulchlaag.
Andere soorten
Arum italicum (Italiaanse aronskelk) De onopvallend bloei in het voorjaar wordt gevolgd door trossen bessen op steeltjes. In Juli verdwijnt al het blad en staan de inmiddels fel oranje zaadkolven alleen. In september verschijnen vanuit de knollen weer nieuwe bladeren en die blijven tot de volgende zomer staan. Bij vorst liggen de bladeren als gekookte spinazie op de grond maar bij dooi staat het loof midden in de winter weer fris overeind. Bij de variëteit 'Marmoratum' (zie foto links) zijn de bladeren bont gemarmerd.
Nieuw: Arum concinnatum '' Mount Dirfis'' (foto rechts) met zeer groot blad uit de bergen van het griekse eiland Evia. In test
Colocasia esculente 'Pink China' (foto rechts) is waarschijnlijk de meest winterharde Colocasia. Deze imposante plant heeft in mijn tuin de winter van 2010/2011 overleefd en wordt elk jaar tot 2 meter hoog (zie foto). Een dik winterdek is wel aan te bevelen want, net als bij Musa basjoo, mogen de wortels niet bevriezen. Kies een warme, humusrijke, goed vochthoudende groeiplaats.
Clerodendrum bungei (foto links) maakt regelmatig wortelopslag met nieuwe rechte scheuten. In augustus en september volgt de bloei met rozerode bloemschermen. Het grote hartvormig blad heeft een tropisch uitstraling en ruik naar pindakaas. De 1 tot 2 meter hoge stengels overleven tot – 15 °C aan vorst maar wanneer ze toch terugvriezen herstelt de plant zich vanuit de wortels en kunnen ze weer hetzelfde jaar bloeien. Groeit het beste op een zonnige tot half beschaduwde plaats.
Ficus carica 'Brown Turkey' (vijg, foto links) Deze variëteit levert na een niet te koude winter (-15°C) betrouwbaar in de vroege herfst eetbare vruchten. Vijgen kunnen soms bovengrond in strenge winters afvriezen maar herstellen zich goed vanuit de wortels. Voor goede vruchtzetting is een warme groeiplaats en niet te rijke grond belangrijk. 
Musa basjoo: Een banaan voor buiten. Bananen behoren tot de vegetatie van de tropen. Het is bijna ondenkbaar dat deze exoot zich in onze tuinen zou kunnen handhaven. Enkele soorten, waaronder Musa basjoo, zijn goed tot deze krachttoer in staat. In ons klimaat kan hij buiten overwinteren en ieder jaar opnieuw een hoogte van 3 tot 5 meter bereiken. De wortels en de stammen moeten met oud blad en stro goed tegen vorst beschermt worden. .
In test: Musa Tibet (foto rechts)
En een zeer winterharde reuzenbanaan die ooit als Musa itinerans (foto links) geimporteerd werd. De laatste heeft de afgelopen 8 winters buiten overleefd met nauwelijks bescherming. De brede bladeren zijn op het einde afgestomt en hebben in het midden een merkwaardige plos.
Montbretia (Crocosmia x crocosmiiflora) (foto rechts) Deze hybridencultivar komt uit Zuid-Afrika. In maart of april komen de lichtgroene grasachtige bladeren boven de grond en tot eind juni is dit de sierwaarde. In Juli en Augustus bloeit de plant met diep oranje bloemen. Overwinterd met knolletjes in de grond. Hoogte 60 tot 80 cm. 
Persicaria virginiana (foto links) Deze compact groeiende vaste plant is in mijn tuin elk jaar weer een opvallende verschijning. Mensen vragen ernaar. Deze soort wordt ongeveer tot 80 cm hoog. In november contrasteren de dieprode naalddunne bloeiwijzen met het gevlekte blad.

Poncirus trifoliata winterharde citrus, (foto rechts) Op oudere leeftijd is deze citrus volledig winterhard. In het voorjaar is de struik getooid met witte sterk ruikende bloemen. In de late herfst worden de groene oneetbare citroenen geel. De decoratieve groene takken zijn getooid met grote doornen. Meestal bladverliezend. 
Sauromatum (Typhonium) venosum Diep ingesneden bladeren en dikke gemarmerde stelen. Deze soort komt zowel in de tropen als in de gematigde streken van China voor. Overwinterd met een knol en bloeit eind mei met een scharlakenrode riekende bloem. Vaak pas in juni volgen de bladeren. 
Sauromatum (Thyphonium) nubicum (foto links) In alle delen groter en imposanter.

Trachycarpus fortunei (foto links) heeft voor een palm enkele bijzondere eigenschappen. In ons koele klimaat groeit deze soort opmerkelijk goed en kan deze soort, beschut tegen de wind, temperaturen van - 14 tot - 18°C verdragen. Met extra bescherming in de vorm van stro of matten is deze palm in staat ook onze koudere winters buiten te overleven en zich te ontwikkelen tot een volwassen boom.
Rhapidophyllum hystrix (foto rechts in de tuin) Naaldpalm. De meest winterharde palm. Niet verkrijgbaar

Equisetum hyemale var. robustum. (foto links). Japanse reuzenholpijp. Wintergroen en opgaand groeiend. Deze bijzondere robuuste vorm, herkomst Bot. tuin VU, is in mijn tuin 2 meter+ hoog. Deze soort maakt uitlopers en heeft een vochtige groeiplaats nodig.
Impatiens omeana (foto rechts) Meerderjarige zich enigszins uitbreidende bodembedekker met een erg decoratief blad. Schaduwrijke en vochtige standplaats.
Euphorbia stygiana  Winterhard tussen - 10 en - 15°C. Decoratief, met dikke bladeren. Verkrijgbaar.