Zandbergstraat 14 / 5555 LB Valkenswaard ☎ +31(0)651587997
Openingstijden: vr. en zat. van 10 - 16 uur. En op afspraak: ma. t/m do.
Exoten (Planten uit mijn tuin)
De lijst van verkoopbare planten met een exotische uitstraling hebben wij fors uitgebreid. Bezoekers vragen steeds vaker naar de bijzondere planten uit onze showtuin. De soorten waarmee wij goede ervaringen hebben en waarvan wij denken dat ze ook de moeite waard zijn vindt u hier terug. De meeste zijn goed winterhard. Sommige hebben een extra winterdek nodig. Met Eucalyptus en Tetrapanax heeft men ook wat geluk nodig maar deze soorten groeien snel.
Vraag naar de beschikbaarheid. De voorraad is het beste op peil vanaf half mei.
Alle foto's zijn in mijn tuin genomen.
Albizia
Albizia julibrissin 'Ombrella’syn. Boubry (foto rechts) Deze geselecteerde zaailing van 'Rosea' heeft een rijke bloei en een diepe kleur rood. Het is een goed winterharde bladverliezende middelhoge boom met grote geveerde acacia-achtige bladeren. Van begin augustus tot half september verschijnen de opvallende bloemen die eruit zien als roze rode pruikjes. In de schemering vouwen de blaadjes zich op en daar komt de volksnaam slaapboom vandaan. Jonge planten moet men tegen vorst beschermen.
Albizia julibrissin 'Evi's Purple' (foto links) is een kleurrijke, vitaal groeiende variëteit met een dieprode bloei. Helaas dit jaar niet te koop.
Eucalyptus
Eucalyptus archeri (foto links) is een snelgroeiende soort met kleine ronde jeugdbladeren die bedekt zijn met een wit waslaagje. Ook het volwassen blad blijft vrij klein en is ovaal en spits toelopend. Beschut kan de 'Alpine cider gum' tussen - 14°en - 17°C overleven.
Eucalyptus niphophila (syn. Eucalyptus pauciflora ssp niphophila) behoort tot een van de best winterharde soorten. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -18°C overleven.
Bij de ondersoort Eucalyptus pauciflora ssp 'Debeuzevillei' (foto rechts) is het blad nog wat groter en dikker dan E. niphohila. Deze soort wordt beschouwd als de meest winterharde Eucalyptus. Op een plaats beschut tegen de wind kan deze soort -15° tot -19°C overleven. Deze 'Snowgum' heeft in het jeugdstadium al meteen het dikkere leerachtige blad.
Bij Eucalyptus perriniana worden in het jeugdstadium de takken omgeven door grote ronde bladeren. Deze hebben de typische geur van Eucalyptus. De winterhardheid ligt tussen -12°en -17°C
Gember-achtigen
Cautleya spicata 'Robusta' (foto rechts) Dit is een van de meest winterharde gemberachtige en daardoor is deze soort probleemloos als vaste plant te gebruiken. De bloei met geel/oranje bloemen en een rode omlijsting begint al in juli of augustus. Deze soort groeit het beste op een humusrijke bodem op plek in de halfschaduw. Een winterdek van bladeren mag maar is niet echt noodzakelijk. Ook aanwezig is de eveneens goed winterharde Cautleya lutea met gele bloemen.
Cautleya cathcartii (foto links) Deze nieuwe soort heeft bladeren met een purperen onderkant. De plant lijkt meer robuust dan de vorm BSWJ2281. Waarschijnlijk is deze soort iets minder winterhard dan Cautleya spicata 'Robusta'  (With dark purple undersides of the leaves but it looks more robust than BSWJ2281 Maybe not as hardy as Cautleya spicata 'Robusta' )
Hedychium cocineum 'Tara' (midden) bloeit aan het einde van het groeiseizoen met grote oranje bloemen. Goed afdekken.
Hedychium densiflorum 'Assam Orange' (foto links) Een van de meest betrouwbare winterharde soorten met opvallende smalle oranje bloemen.
Hedychium densiflorum 'Stephen' heeft veel grote gele bloeiwijzen en is goed winterhard.
Hedychium spicatum ((foto rechts) Kan uitgroeien tot een forse plant met crèmewitte bloemen in de zomer of nazomer.
Roscoa De bloei met violet paarse bloemen kan doorgaan tot diep in de herfst
Alpinia japonica heeft glanzende bladeren die behoorlijk wat vorst kunnen verdragen. ( -10°C) voor ze bevriezen.

Varens
Blechnum chilense (foto links) Deze varen heeft vrij groot glanzend blad en verspreidt zich met ondergrondse wortelstokken. Eenmaal gesetteld kan kan deze varen een strenge winter overleven. Er kan wel vorstschade ontstaan maar in mijn tuin heeft de plant zich elke keer weer goed hersteld. Beschut, vochtig, humusrijk en halfschaduw.
Woodwardia radicans (foto rechts) heeft grote bladeren met een echte tropische uitstraling. In mijn tuin heeft deze onvervangbare blikvanger alle strenge winter overleeft en handhaaft zich hier al sinds 1996. De winterhardheid van deze soort, die ook inheems is op de Canarische eilanden en Madeira, is lang onderschat. Beschut, vochtig, humusrijk en halfschaduw. Soms aanwezig Woodwardia unigemmata. De nieuwe bladeren lopen roodachtig uit.

Andere soorten
Arum italicum (Italiaanse aronskelk) De onopvallend bloei in het voorjaar wordt gevolgd door trossen bessen op steeltjes. In Juli verdwijnt al het blad en staan de inmiddels fel oranje zaadkolven alleen. In september verschijnen vanuit de knollen weer nieuwe bladeren en die blijven tot de volgende zomer staan. Bij vorst liggen de bladeren als gekookte spinazie op de grond maar bij dooi staat het loof midden in de winter weer fris overeind. Bij de variëteit 'Marmoratum' (zie foto links) zijn de bladeren bont gemarmerd.
Begonia grandis is een goed winterharde knolbegonia die buiten kan overwinteren. Deze soort komt van nature voor in China en het zuiden van Japan. De blad- en bloemstelen en ook de onderkant van het blad zijn dieprood. Aan de bovenkant is het blad lichtgroen. De beste groeiplaats is halfschaduw. De roze bloemen verschijnen in de zomer en de bloei gaat onafgebroken door tot diep in de herfst. Meestal aanwezig is ook Begonia sinensis. Deze soort heeft lichter roze bloemen en overwinterd buiten met broedknolletjes.
Calocasia esculente 'Pink China' is waarschijnlijk de meest winterharde Calocasia. Deze imposante plant heeft in mijn tuin de winter van 2010/2011 overleefd. Een dik winterdek is wel aan te bevelen want, net als bij Musa basjoo, mogen de wortels niet bevriezen. Kies een warme, humusrijke, goed vochthoudende groeiplaats.
Clerodendrum bungei maakt regelmatig wortelopslag met nieuwe rechte scheuten. In augustus en september volgt de bloei met rozerode bloemschermen. Het grote hartvormig blad heeft een tropisch uitstraling en ruik naar pindakaas. De 1 tot 2 meter hoge stengels overleven tot – 15 °C aan vorst maar wanneer ze toch terugvriezen herstelt de plant zich vanuit de wortels en bloeien ze weer hetzelfde jaar. Bloeit het beste op een zonnige tot half beschaduwde plaats.
Ficus carica 'Brown Turkey' (vijg, foto links) Deze variëteit levert na een niet te koude winter (-15°C) betrouwbaar in de vroege herfst eetbare vruchten. Vijgen kunnen soms bovengrond in strenge winters afvriezen maar herstellen zich goed vanuit de wortels. Voor goede vruchtzetting is een warme groeiplaats in arme grond belangrijk.
Musa basjoo: Een banaan voor buiten. Bananen behoren tot de vegetatie van de tropen. Het is bijna ondenkbaar dat deze exoot zich in onze tuinen zou kunnen handhaven. Eén soort, Musa basjoo, is goed tot deze krachttoer in staat. In ons klimaat kan hij buiten overwinteren en ieder jaar opnieuw een hoogte van 3 tot 5 meter bereiken. De wortels en de stammen moeten met oud blad en stro goed tegen vorst beschermt worden.
Montbretia (Crocosmia x crocosmiiflora) (foto rechts) Deze hybridencultivar komt uit Zuid-Afrika. In maart of april komen de lichtgroene grasachtige bladeren boven de grond en tot eind juni is dit de sierwaarde. In Juli en Augustus bloeit de plant met diep oranje bloemen. Overwinterd met knolletjes in de grond. Hoogte 60 tot 80 cm.
Persicaria virginiana (foto links) Deze compact groeiende vaste plant is in mijn tuin elk jaar weer een opvallende verschijning. Mensen vragen ernaar. Deze soort wordt ongeveer tot 80 cm hoog. In november contrasteren de dieprode naalddunne bloeiwijzen met het gevlekte blad.

Poncirus trifoliata (winterharde citrus, foto links) Op oudere leeftijd is deze citrus volledig winterhard. In het voorjaar is de struik getooid met witte sterk ruikende bloemen. In de late herfst worden de groene oneetbare citroenen geel. De decoratieve groene takken zijn getooid met grote doornen. Meestal bladverliezend.
Sauromatum (Typhonium) venosum De diep ingesneden bladeren staan op dikke gemarmerde stelen. Deze soort komt zowel in de tropen als in de gematigde streken van China voor. Overwinterd met een knol en bloeit eind mei met een scharlakenrode riekende bloem. Hierna volgen de bladeren.
Sauromatum (Thyphonium) nubicum (foto rechts) In alle delen groter en imposanter.

Tetrapanax papyrifera ' Steroidal giant ' (foto rechts) Rijstpapierplant. Deze plant kan bladeren krijgen met een doorsnee van een meter en hierdoor ontstaat er een onovertroffen tropische look. Het bovengrondse deel van deze bladverliezende exoot is net niet winterhard maar kan toch tussen -10 en -15° C overleven. De wortels lopen na een te strenge winter bijna altijd weer uit. Deze soort groeit zowel op zonnige als halfbeschaduwde plaatsen en houd van een rijk bemeste grond . Kleine planten krijgen in de loop van het groeiseizoen snel enorme bladeren.
Trachycarpus fortunei (foto links) heeft voor een palm enkele bijzondere eigenschappen. In ons koele klimaat groeit deze soort opmerkelijk goed en beschut tegen de wind kan deze soort temperaturen van - 14 tot - 18°C verdragen. Met extra bescherming in de vorm van stro of matten is deze palm in staat ook onze koudere winters buiten te overleven en zich te ontwikkelen tot een volwassen boom.

Impatiens omeana (foto links) Meerderjarige zich enigszins uitbreidende bodembedekker met een erg decoratief blad.
Viscum album maretak (foto rechts) Wederom kunnen wij de maretak, gezaaid op verschillende soorten bomen, (Malus, Pyrus, Amalangier) aanbieden. De gastheerbomen zijn 1,5 tot 2 meter hoog. De maretakken zelf hebben 4 tot 12 blaadjes, zijn ruim 3 jaar oud en vormen het begin van een echte wintergroene 'Misletoe'. Deze half parasiet haalt zijn voedingsstoffen uit zijn gastheer maar heeft eigen bladgroen voor fotosynthese.